Cubriu a guerra en Gaza desde o 2008 e expuxo o seu traballo dentro e f\u00f3ra de Palestina (L\u00edbano, Xordania, Malaisia, Italia, Francia e agora en Espa\u00f1a). Desde o 7 de outubro pasado, documenta ao minuto a destruci\u00f3n e devastaci\u00f3n da Franxa baixo os bombardeos e o asedio israel\u00ed.<\/span><\/p>\n Obtivo, entre outros, o Premio da Axencia Anadolu de Turqu\u00eda 2012, o Sharjah de Imaxe \u00c1rabe 2014, o Premio Press House 2019 e o Premio da Universidade Dar Al Kalima Premio Karima Abboud de Fotograf\u00eda 2021.<\/span><\/p>\n Facebook:\u00a0@majdi.fathi.5<\/a> [\/et_pb_accordion_item][\/et_pb_accordion][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_2″ _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_heading title=”Majdi Fathi” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_heading][et_pb_image src=”https:\/\/redeacampa.org\/wp-content\/uploads\/1.REDES-SOCIAIS-ACAMPA-2024_MAJDI-FATHI.jpg” alt=”1.REDES-SOCIAIS-ACAMPA-2024_MAJDI-FATHI” title_text=”1.REDES-SOCIAIS-ACAMPA-2024_MAJDI-FATHI” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_image][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row column_structure=”1_2,1_2″ disabled_on=”off|on|on” admin_label=”Majdi Fathi” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” collapsed=”off” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”1_2″ _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_heading title=”Majdi Fathi” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_heading][et_pb_image src=”https:\/\/redeacampa.org\/wp-content\/uploads\/1.REDES-SOCIAIS-ACAMPA-2024_MAJDI-FATHI.jpg” alt=”1.REDES-SOCIAIS-ACAMPA-2024_MAJDI-FATHI” title_text=”1.REDES-SOCIAIS-ACAMPA-2024_MAJDI-FATHI” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_image][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_2″ _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_accordion _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_accordion_item title=”Sobre o autor” open=”on” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n Majdi Fathi Suleiman Qraiqea naceu en Gaza. Traballa desde hai d\u00e9cadas no obxectivo de mostrar a beleza e a realidade da s\u00faa cidade natal. Na actualidade \u00e9 aut\u00f3nomo en Nurphoto, a\u00ednda que antes traballou para diversas axencias de comunicaci\u00f3n, entre elas Apollo. \u00c9 experto en realizaci\u00f3n e iluminaci\u00f3n, tam\u00e9n profesor de fotograf\u00eda.<\/span><\/p>\n Cubriu a guerra en Gaza desde o 2008 e expuxo o seu traballo dentro e f\u00f3ra de Palestina (L\u00edbano, Xordania, Malaisia, Italia, Francia e agora en Espa\u00f1a). Desde o 7 de outubro pasado, documenta ao minuto a destruci\u00f3n e devastaci\u00f3n da Franxa baixo os bombardeos e o asedio israel\u00ed.<\/span><\/p>\n Obtivo, entre outros, o Premio da Axencia Anadolu de Turqu\u00eda 2012, o Sharjah de Imaxe \u00c1rabe 2014, o Premio Press House 2019 e o Premio da Universidade Dar Al Kalima Premio Karima Abboud de Fotograf\u00eda 2021.<\/span><\/p>\n Facebook:\u00a0@majdi.fathi.5<\/a> [\/et_pb_accordion_item][\/et_pb_accordion][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=”1″ module_id=”anapalacios” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” hover_enabled=”0″ global_colors_info=”{}” sticky_enabled=”0″][et_pb_row column_structure=”1_2,1_2″ admin_label=”anapalacios” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”1_2″ _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_heading title=”Ana Palacios” admin_label=”T\u00edtulo” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_heading][et_pb_image src=”https:\/\/redeacampa.org\/wp-content\/uploads\/2.REDES-SOCIAIS-ACAMPA-2024_ANA-PALACIOS.jpg” alt=”2.REDES-SOCIAIS-ACAMPA-2024_ANA-PALACIOS” title_text=”2.REDES-SOCIAIS-ACAMPA-2024_ANA-PALACIOS” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_image][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_2″ _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_accordion _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_accordion_item title=”NENOS ESCRAVOS. A PORTA DE ATR\u00c1S.” open=”on” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n Que sucede despois de que un neno escapa da escravitude?<\/span><\/p>\n Como se reconstr\u00fae unha infancia rota?<\/span><\/p>\n Miles de menores son traficados anualmente en \u00c1frica subsahariana, vendidos por uns poucos euros e falsas promesas dunha vida mellor, <\/span>que se traduce nunha situaci\u00f3n de escravitude, sometidos a maltrato f\u00edsico e psicol\u00f3xico, afastados durante anos dos seus lugares de orixe e familiares. A causa principal desta eiva afunde as s\u00faas ra\u00edces na extrema pobreza e na normalizaci\u00f3n destes comportamentos por desco\u00f1ecemento dos dereitos da infancia.<\/span><\/p>\n Este proxecto, levado a cabo en centros de acollida de Mensaxeiros da Paz, Misi\u00f3ns Salesianas e as Carmelitas Vedruna en Togo, Ben\u00edn e Gab\u00f3n durante tres anos, documenta como \u00e9 a devoluci\u00f3n \u00e1 sociedade dun menor escravo no s\u00e9culo XXl. M\u00f3stranos que existe unha \u201cporta de atr\u00e1s\u201d que atopan, abren e atravesan con \u00e9xito alg\u00fans deses miles de nenos e nenas escravos en \u00c1frica Subsahariana, a rexi\u00f3n con maior incidencia de explotaci\u00f3n infantil do planeta, onde un de cada catro menores vive baixo algunha forma de escravitude.<\/span><\/p>\n [\/et_pb_accordion_item][et_pb_accordion_item title=”Sobre a autora” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}” open=”off”]<\/p>\n Ana Palacios \u00e9 xornalista e fot\u00f3grafa documental <\/span>especializada en comunicaci\u00f3n integral de proxectos con impacto social vinculados ao terceiro sector.<\/span><\/p>\n Logo de m\u00e1is de quince anos traballando na produci\u00f3n de cine americano, cambia radicalmente a s\u00faa vida e emprende o cami\u00f1o do documentalismo vinculado aos Dereitos Humanos, do territorio e dos animais. Documenta en profundidade proxectos de cooperaci\u00f3n ao desenvolvemento impulsados por fundaci\u00f3ns e ONG cun enfoque de \u201cxornalismo de soluci\u00f3ns\u201d.\u00a0<\/span><\/p>\n A s\u00faa obra foi premiada, publicada e exposta nos cinco continentes. \u00c9 mentora do Canon Europe Student Programme, membro do xurado de premios internacionais de fotograf\u00eda e docente en escolas e universidades europeas. Publicou tres libros e dirixiu un documental sobre escravitude infantil dispo\u00f1ible en Filmin.<\/span><\/p>\n Facebook: @AnaPalaciosPhotographer<\/a> [\/et_pb_accordion_item][\/et_pb_accordion][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=”1″ module_id=”rodrigoabd” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” background_color=”#dddddd” hover_enabled=”0″ global_colors_info=”{}” sticky_enabled=”0″][et_pb_row column_structure=”1_2,1_2″ disabled_on=”on|off|off” admin_label=”rodrigoabd” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” collapsed=”off” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”1_2″ _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_accordion _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_accordion_item title=”INFANCIA INTERROMPIDA” open=”on” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n Estas fotos non documentan afg\u00e1ns cruzando campos, cidades nin mares. Nin as continxencias que afrontan nos lugares onde principia a reconstruci\u00f3n das s\u00faas vidas. Este traballo intenta, pola contra, retratar a cotiandade dunha poboaci\u00f3n que resiste no territorio de seu, aos dous anos da toma do poder por parte dos talib\u00e1ns.<\/span><\/p>\n Rapazas adolescentes que te\u00f1en prohibido estudar \u2014e que xa nin protestan por medo a represalias gobernamentais\u2014, adultas que cada d\u00eda te\u00f1en m\u00e1is restrinxido o dereito ao traballo; todo no medio dunha crise econ\u00f3mica brutal que empurra a miles a emprender a tortuosa viaxe migratoria na procura de refuxio en pa\u00edses veci\u00f1os ou en Europa.<\/span><\/p>\n Foron tomadas cunha c\u00e1mara \u201cdo minuto\u201d, al\u00ed chamada <\/span>kamra-e-faoree<\/span><\/i>, un dispositivo moi popular en todo o mundo nos 60, 70 e 80, pero que no pa\u00eds persa seguiuse usando ata principios dos 2000. Foi daquela, cami\u00f1ando polas r\u00faas de Cabul como correspondente da axencia Associated Press, cando me topei cos fot\u00f3grafos da r\u00faa tirando retratos con este traste a quen precisaba fotos de carn\u00e9 ao momento para tr\u00e1mites burocr\u00e1ticos. Eles aprend\u00e9ronme a usar a c\u00e1mara e transmit\u00edronme o cari\u00f1o que sent\u00edan por un oficio completamente artesanal.<\/span><\/p>\n O obxectivo desta mostra \u00e9 volver sensibilizar a ese p\u00fablico global que durante d\u00e9cadas puxo o ollo en Afganist\u00e1n, un pa\u00eds que actualmente semella estar desaparecido da axenda mundial.<\/span><\/p>\n [\/et_pb_accordion_item][et_pb_accordion_item title=”Sobre o autor” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}” open=”off”]<\/p>\n Rodrigo Abd naceu en Bos Aires en 1976. A s\u00faa carreira como fot\u00f3grafo comezou nos xornais <\/span>La Raz\u00f3n<\/span><\/i> e <\/span>La Naci\u00f3n,<\/span><\/i> entre 1999 e 2003. Desde 2003 \u00e9 fot\u00f3grafo da axencia Associated Press (AP). Ata o 2012, e sacando o 2006 que se estableceu por un ano en Cabul (Afganist\u00e1n), a s\u00faa sede foi Guatemala. Entre 2012 e 2020 residiu en Lima, Per\u00fa. Desde 2021 vive en Bos Aires, cubrindo, como durante toda a s\u00faa carreira, conflitos sociais por todo o mundo.\u00a0<\/span><\/p>\n Cun equipo de fot\u00f3grafos de AP, foron ganadores do Premio Pulitzer 2013 polo seu traballo na guerra civil en Siria e tam\u00e9n en 2023 pola cobertura da guerra en Ucra\u00edna. Entre outros premios individuais, destacan o World Press Photo en 2013, o prestixioso premio Maria Moors Cabot de Columbia University, pola s\u00faa excelencia na cobertura en Am\u00e9rica Latina e o Caribe en 2016, e en 2022 o premio GABO pola s\u00faa cobertura da guerra en Ucra\u00edna.<\/span><\/p>\n Instagram: @abdrodrigo<\/a><\/p>\n [\/et_pb_accordion_item][\/et_pb_accordion][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_2″ _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_heading title=”Rodrigo Abd” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_heading][et_pb_image src=”https:\/\/redeacampa.org\/wp-content\/uploads\/3.REDES-SOCIAIS-ACAMPA-2024_RODRIGO-ABD.jpg” alt=”3.REDES-SOCIAIS-ACAMPA-2024_RODRIGO-ABD” title_text=”3.REDES-SOCIAIS-ACAMPA-2024_RODRIGO-ABD” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_image][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row column_structure=”1_2,1_2″ disabled_on=”off|on|on” admin_label=”rodrigoabd” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” collapsed=”off” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”1_2″ _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_heading title=”Rodrigo Abd” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_heading][et_pb_image src=”https:\/\/redeacampa.org\/wp-content\/uploads\/3.REDES-SOCIAIS-ACAMPA-2024_RODRIGO-ABD.jpg” alt=”3.REDES-SOCIAIS-ACAMPA-2024_RODRIGO-ABD” title_text=”3.REDES-SOCIAIS-ACAMPA-2024_RODRIGO-ABD” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_image][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_2″ _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_accordion _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_accordion_item title=”INFANCIA INTERROMPIDA” open=”on” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n Estas fotos non documentan afg\u00e1ns cruzando campos, cidades nin mares. Nin as continxencias que afrontan nos lugares onde principia a reconstruci\u00f3n das s\u00faas vidas. Este traballo intenta, pola contra, retratar a cotiandade dunha poboaci\u00f3n que resiste no territorio de seu, aos dous anos da toma do poder por parte dos talib\u00e1ns.<\/span><\/p>\n Rapazas adolescentes que te\u00f1en prohibido estudar \u2014e que xa nin protestan por medo a represalias gobernamentais\u2014, adultas que cada d\u00eda te\u00f1en m\u00e1is restrinxido o dereito ao traballo; todo no medio dunha crise econ\u00f3mica brutal que empurra a miles a emprender a tortuosa viaxe migratoria na procura de refuxio en pa\u00edses veci\u00f1os ou en Europa.<\/span><\/p>\n Foron tomadas cunha c\u00e1mara \u201cdo minuto\u201d, al\u00ed chamada <\/span>kamra-e-faoree<\/span><\/i>, un dispositivo moi popular en todo o mundo nos 60, 70 e 80, pero que no pa\u00eds persa seguiuse usando ata principios dos 2000. Foi daquela, cami\u00f1ando polas r\u00faas de Cabul como correspondente da axencia Associated Press, cando me topei cos fot\u00f3grafos da r\u00faa tirando retratos con este traste a quen precisaba fotos de carn\u00e9 ao momento para tr\u00e1mites burocr\u00e1ticos. Eles aprend\u00e9ronme a usar a c\u00e1mara e transmit\u00edronme o cari\u00f1o que sent\u00edan por un oficio completamente artesanal.<\/span><\/p>\n O obxectivo desta mostra \u00e9 volver sensibilizar a ese p\u00fablico global que durante d\u00e9cadas puxo o ollo en Afganist\u00e1n, un pa\u00eds que actualmente semella estar desaparecido da axenda mundial.<\/span><\/p>\n [\/et_pb_accordion_item][et_pb_accordion_item title=”Sobre o autor” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}” open=”off”]<\/p>\n Rodrigo Abd naceu en Bos Aires en 1976. A s\u00faa carreira como fot\u00f3grafo comezou nos xornais <\/span>La Raz\u00f3n<\/span><\/i> e <\/span>La Naci\u00f3n,<\/span><\/i> entre 1999 e 2003. Desde 2003 \u00e9 fot\u00f3grafo da axencia Associated Press (AP). Ata o 2012, e sacando o 2006 que se estableceu por un ano en Cabul (Afganist\u00e1n), a s\u00faa sede foi Guatemala. Entre 2012 e 2020 residiu en Lima, Per\u00fa. Desde 2021 vive en Bos Aires, cubrindo, como durante toda a s\u00faa carreira, conflitos sociais por todo o mundo.\u00a0<\/span><\/p>\n Cun equipo de fot\u00f3grafos de AP, foron ganadores do Premio Pulitzer 2013 polo seu traballo na guerra civil en Siria e tam\u00e9n en 2023 pola cobertura da guerra en Ucra\u00edna. Entre outros premios individuais, destacan o World Press Photo en 2013, o prestixioso premio Maria Moors Cabot de Columbia University, pola s\u00faa excelencia na cobertura en Am\u00e9rica Latina e o Caribe en 2016, e en 2022 o premio GABO pola s\u00faa cobertura da guerra en Ucra\u00edna.<\/span><\/p>\n Instagram: @abdrodrigo<\/a><\/p>\n [\/et_pb_accordion_item][\/et_pb_accordion][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=”1″ module_id=”martamoreiras” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” hover_enabled=”0″ global_colors_info=”{}” sticky_enabled=”0″][et_pb_row column_structure=”1_2,1_2″ admin_label=”martamoreiras” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”1_2″ _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_heading title=”Marta Moreiras” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_heading][et_pb_image src=”https:\/\/redeacampa.org\/wp-content\/uploads\/4.REDES-SOCIAIS-ACAMPA-2024_MARTA-MOREIRAS.jpg” alt=”4.REDES-SOCIAIS-ACAMPA-2024_MARTA-MOREIRAS” title_text=”4.REDES-SOCIAIS-ACAMPA-2024_MARTA-MOREIRAS” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_image][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_2″ _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_accordion _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_accordion_item title=”M\u00e1is forte ca estigma” open=”on” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n En Guinea Bissau, o 70\u2009% da poboaci\u00f3n vive por debaixo do limiar da pobreza. A inestabilidade pol\u00edtica permanente e a escaseza de recursos no pa\u00eds te\u00f1en un impacto catastr\u00f3fico na educaci\u00f3n e a infancia. Alg\u00fans indicadores son alarmantes: o 5\u2009% de nenos e nenas morren antes de cumpriren 5 anos e s\u00f3 un de cada dous terminar\u00e1 a primaria.<\/span><\/p>\n Ser neno ou nena en Guinea Bissau \u00e9 unha carreira chea de obst\u00e1culos. A situaci\u00f3n a\u00ednda \u00e9 m\u00e1is complexa para os menores con diversidade funcional. O 16\u2009% de menores de entre 5 e 17 anos te\u00f1en alg\u00fan tipo de discapacidade e viven cun grande estigma. A crenza de que non son seres humanos, sen\u00f3n unha encarnaci\u00f3n do demo, est\u00e1 socialmente estendida. A superstici\u00f3n e o medo fan que sexan abandonados polas s\u00faas familias ou incluso sacrificados, especialmente nas zonas rurais do pa\u00eds.<\/span><\/p>\n O acceso \u00e1 sa\u00fade, a educaci\u00f3n, a asistencia social e outros servizos b\u00e1sicos \u00e9 extremadamente limitado. Neste contexto, asociaci\u00f3ns da sociedade civil e oenegu\u00e9s traballan para promover os dereitos das persoas con diversidade funcional e combater o estigma e a discriminaci\u00f3n.<\/span><\/p>\n Para al\u00e9n das estat\u00edsticas, as persoas con discapacidade son un dos colectivos m\u00e1is vulnerables que existen no mundo. <\/span>M\u00e1is forte ca o estigma<\/span><\/i> documenta a realidade que viven os nenos e nenas con diversidade funcional en Guinea Bissau que, se non contan co apoio e a comprensi\u00f3n das s\u00faas familias e de toda a comunidade, enfr\u00f3ntanse a enormes dificultades para sa\u00edren adiante.<\/span><\/p>\n [\/et_pb_accordion_item][et_pb_accordion_item title=”Sobre a autora” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}” open=”off”]<\/p>\n Marta Moreiras (Compostela, 1981) \u00e9 fot\u00f3grafa documental e xornalista residente en Dakar (Senegal) desde 2015. Licenciada en Comunicaci\u00f3n Audiovisual e con estudos en Filosof\u00eda, completou a s\u00faa formaci\u00f3n en London College of Communication cun M\u00e1ster en Fotograf\u00eda Documental e Fotoxornalismo en 2009.\u00a0<\/span><\/p>\n Residiu en Londres durante sete anos, experiencia que transformou a s\u00faa percepci\u00f3n do mundo as\u00ed como a s\u00faa forma de traballar, que desde ent\u00f3n \u00e9 m\u00e1is colaborativa e experimental. Combina o seu traballo de fot\u00f3grafa coa docencia e imparte obradoiros de fotograf\u00eda participativa para a transformaci\u00f3n social no Reino Unido, Espa\u00f1a e Senegal para persoas con diversidade funcional, adolescentes en risco de exclusi\u00f3n, superviventes da trata de persoas ou fot\u00f3grafas africanas.<\/span><\/p>\n Ademais do seu labor xornal\u00edstico, desenvolve proxectos como experta en comunicaci\u00f3n audiovisual coa FAO, OIM, ONUDC e a UE.<\/span><\/p>\n O seu traballo estivo exposto no Reino Unido, Estados Unidos, Espa\u00f1a, Portugal, Francia, B\u00e9lxica, Alema\u00f1a, Arxentina, Brasil, Marrocos, Quenia, Guinea Bissau e Senegal. Algunhas das s\u00faas reportaxes foron publicadas en <\/span>El Pa\u00eds,<\/span><\/i> BBC, Der Spiegel, Euronews, Colors, Akzente Magazine, El Peri\u00f3dico, La Voz de Galicia, Luzes<\/span><\/i> ou <\/span>El Salto,<\/span><\/i> entre outros.<\/span><\/p>\n IG: @martamoreiras<\/a> [\/et_pb_accordion_item][\/et_pb_accordion][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=”1″ module_id=”pedroarmestre” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” background_color=”#dddddd” hover_enabled=”0″ global_colors_info=”{}” sticky_enabled=”0″][et_pb_row column_structure=”1_2,1_2″ disabled_on=”on|off|off” admin_label=”pedroarmestre” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” collapsed=”off” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”1_2″ _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_accordion _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_accordion_item title=”Menores non acompa\u00f1ados. A man que ningu\u00e9n sost\u00e9n.” open=”on” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n Son nenos. E nenas. S\u00f3 iso. Por moito que lles ispamos a infancia e os esvaezamos baixo ese tan deshumanizador acr\u00f3nimo MENA (menor estranxeiro non acompa\u00f1ado), non conseguiremos borralos. <\/span><\/p>\n Est\u00e1n a\u00ed, chamando na fronteira sur de Europa. Calados despois de nadar horas para enfront\u00e1rense a unha comitiva de recepci\u00f3n nada acolledora. Retorcendo os seus corpos ata adaptarse ao angosto oco que queda baixo un cami\u00f3n. Empoleirados nun valo rematado con concertinas, coma pequenos Cristos coa s\u00faa particular coroa de espi\u00f1as. Acazapados no bosque. Concentrados no dique cando cae a noite, \u00e1 calor dun lume improvisado. S\u00f3s. A centos ou miles de quil\u00f3metros desa rede de seguridade que \u00e9 a familia. Perdendo dereitos ou afast\u00e1ndose da posibilidade de telos a cada paso. Entre o so\u00f1o e o nada. Sen ningu\u00e9n, en definitiva, que soste\u00f1a a s\u00faa man.<\/span><\/p>\n [\/et_pb_accordion_item][et_pb_accordion_item title=”Sobre o autor” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}” open=”off”]<\/p>\n Fot\u00f3grafo de reco\u00f1ecido labor nos eidos da defensa do medio ambiente e os Dereitos Humanos, vinculado profesionalmente a Greenpeace, Save the Children ou Alianza para la Solidaridad.\u00a0<\/span><\/p>\n Polo seu traballo, tense achegado en varias ocasi\u00f3ns aos menores non acompa\u00f1ados que chaman \u00e1 porta de Europa na fronteira sur. Documentou o meirande campo de refuxiados rohiny\u00e1s en Bangladesh ou a barbarie do matrimonio infantil en Serra Leoa. Pousou a s\u00faa mirada en m\u00faltiples crises humanitarias: Somalia, N\u00edxer, Moria (Lesbos), Macedonia, Serbia, Xordania, Turqu\u00eda, Ucra\u00edna e Roman\u00eda.\u00a0<\/span><\/p>\n Varias veces premiado, destacan o Premio Rey de Espa\u00f1a de Periodismo, o Pictures of the Year International POYi ou o Premio Ortega y Gasset. Foi, ademais, o \u00fanico fot\u00f3grafo que accedeu ao interior do hospital de campa\u00f1a en que se converteu o IFEMA cando apareceu a covid-19, en marzo do 2020, e a pandemia asolaba, asombraba e paralizaba o mundo enteiro. Instagram: @Pedro_Armestre<\/a> [\/et_pb_accordion_item][\/et_pb_accordion][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_2″ _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_heading title=”Pedro Armestre” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_heading][et_pb_image src=”https:\/\/redeacampa.org\/wp-content\/uploads\/5.REDES-SOCIAIS-ACAMPA-2024_PEDRO-ARMESTRE.jpg” alt=”5.REDES-SOCIAIS-ACAMPA-2024_PEDRO-ARMESTRE” title_text=”5.REDES-SOCIAIS-ACAMPA-2024_PEDRO-ARMESTRE” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_image][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row column_structure=”1_2,1_2″ disabled_on=”off|on|on” admin_label=”pedroarmestre” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” collapsed=”off” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”1_2″ _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_heading title=”Pedro Armestre” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_heading][et_pb_image src=”https:\/\/redeacampa.org\/wp-content\/uploads\/5.REDES-SOCIAIS-ACAMPA-2024_PEDRO-ARMESTRE.jpg” alt=”5.REDES-SOCIAIS-ACAMPA-2024_PEDRO-ARMESTRE” title_text=”5.REDES-SOCIAIS-ACAMPA-2024_PEDRO-ARMESTRE” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_image][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_2″ _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_accordion _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_accordion_item title=”Menores non acompa\u00f1ados. A man que ningu\u00e9n sost\u00e9n.” open=”on” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n Son nenos. E nenas. S\u00f3 iso. Por moito que lles ispamos a infancia e os esvaezamos baixo ese tan deshumanizador acr\u00f3nimo MENA (menor estranxeiro non acompa\u00f1ado), non conseguiremos borralos. <\/span><\/p>\n Est\u00e1n a\u00ed, chamando na fronteira sur de Europa. Calados despois de nadar horas para enfront\u00e1rense a unha comitiva de recepci\u00f3n nada acolledora. Retorcendo os seus corpos ata adaptarse ao angosto oco que queda baixo un cami\u00f3n. Empoleirados nun valo rematado con concertinas, coma pequenos Cristos coa s\u00faa particular coroa de espi\u00f1as. Acazapados no bosque. Concentrados no dique cando cae a noite, \u00e1 calor dun lume improvisado. S\u00f3s. A centos ou miles de quil\u00f3metros desa rede de seguridade que \u00e9 a familia. Perdendo dereitos ou afast\u00e1ndose da posibilidade de telos a cada paso. Entre o so\u00f1o e o nada. Sen ningu\u00e9n, en definitiva, que soste\u00f1a a s\u00faa man.<\/span><\/p>\n [\/et_pb_accordion_item][et_pb_accordion_item title=”Sobre o autor” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}” open=”off”]<\/p>\n Fot\u00f3grafo de reco\u00f1ecido labor nos eidos da defensa do medio ambiente e os Dereitos Humanos, vinculado profesionalmente a Greenpeace, Save the Children ou Alianza para la Solidaridad.\u00a0<\/span><\/p>\n Polo seu traballo, tense achegado en varias ocasi\u00f3ns aos menores non acompa\u00f1ados que chaman \u00e1 porta de Europa na fronteira sur. Documentou o meirande campo de refuxiados rohiny\u00e1s en Bangladesh ou a barbarie do matrimonio infantil en Serra Leoa. Pousou a s\u00faa mirada en m\u00faltiples crises humanitarias: Somalia, N\u00edxer, Moria (Lesbos), Macedonia, Serbia, Xordania, Turqu\u00eda, Ucra\u00edna e Roman\u00eda.\u00a0<\/span><\/p>\n Varias veces premiado, destacan o Premio Rey de Espa\u00f1a de Periodismo, o Pictures of the Year International POYi ou o Premio Ortega y Gasset. Foi, ademais, o \u00fanico fot\u00f3grafo que accedeu ao interior do hospital de campa\u00f1a en que se converteu o IFEMA cando apareceu a covid-19, en marzo do 2020, e a pandemia asolaba, asombraba e paralizaba o mundo enteiro.\u00a0<\/span><\/p>\n Instagram: @Pedro_Armestre<\/a> [\/et_pb_accordion_item][\/et_pb_accordion][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=”1″ module_id=”brunothevenin” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” hover_enabled=”0″ global_colors_info=”{}” sticky_enabled=”0″][et_pb_row column_structure=”1_2,1_2″ admin_label=”brunothevenin” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”1_2″ _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_heading title=”Bruno Thevenin” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_heading][et_pb_image src=”https:\/\/redeacampa.org\/wp-content\/uploads\/6.REDES-SOCIAIS-ACAMPA-2024_BRUNO-THEVENIN.jpg” alt=”6.REDES-SOCIAIS-ACAMPA-2024_BRUNO-THEVENIN” title_text=”6.REDES-SOCIAIS-ACAMPA-2024_BRUNO-THEVENIN” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_image][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_2″ _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_accordion _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_accordion_item title=”Est\u00e1n a apagarnos” open=”on” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n \u00abEst\u00e1n a apagarnos\u00bb \u00e9 un proxecto que comezou a finais do ano 2020, cando a empresa el\u00e9ctrica Naturgy decidiu cortarlles a luz a m\u00e1is de 4500 persoas que habitan nos sectores VI e V da Ca\u00f1ada Rea (Madrid)l<\/span>.<\/span><\/p>\n Dise f\u00e1cil e sop\u00f3rtase mal. Cando o 2 de outubro de 2020 se apagaron as l\u00e1mpadas nun amplo sector da Ca\u00f1ada Real Galiana, ningu\u00e9n pensou que \u00eda pasar tanto tempo sen resposta das Administraci\u00f3ns: algunhas miran para outro lado porque non \u00e9 da s\u00faa competencia, outras po\u00f1en sobre as sombras dun barrio precarizado o ollo de quen s\u00f3 ve terras para os futuros negocios de ladrillo e cemento.<\/span><\/p>\n Pasaron as vacaci\u00f3ns de inverno \u2014nunca tan inverno\u2014 e unhas festas de Nadal de \u00e1rbores apagadas e sidras sen refrixerar. Filomena pareceu espertar unha poboaci\u00f3n madrile\u00f1a ata al\u00ed m\u00e1is disposta a sinalar co seu dedo acusador<\/span> que a empatizar coa dram\u00e1tica situaci\u00f3n que viv\u00edan 4500 persoas dos sectores V e VI da Ca\u00f1ada. En especial, con eses 1812 menores de idade que nin sequera a intervenci\u00f3n de organismos de Naci\u00f3ns Unidas soubo protexer.<\/span><\/p>\n [\/et_pb_accordion_item][et_pb_accordion_item title=”Sobre o autor” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}” open=”off”]<\/p>\n Bruno Thevenin, fotoxornalista hispano-franc\u00e9s afincado en Madrid. Unha vez finalizada a s\u00faa formaci\u00f3n en fotograf\u00eda e xornalismo, comezou a traballar para medios internacionais en varios zonas conflitivas do mundo.<\/span><\/p>\n Nestes anos centrouse en documentar conflitos pol\u00edtico-sociais, publicando en varios medios nacionais e internacionais. Desde o levantamento das tribos nativas en Dakota do Norte (Estados Unidos), pasando polos territorios ocupados en Cisxordania (Oriente Medio), os campamentos saharau\u00eds, as rutas migratorias nos Balc\u00e1ns e no mar Mediterr\u00e1neo e a recente guerra en Ucra\u00edna.<\/span><\/p>\n A maior parte do seu traballo est\u00e1 centrada en Palestina; leva viaxando desde 2017, documentando o aumento da violencia e a inseguridade na rexi\u00f3n.<\/span><\/p>\n O seu traballo estivo exposto en varias cidades do mundo e foi reco\u00f1ecido por certames internacionais.<\/span><\/p>\n Instagram: @bruno_thevenin<\/a> [\/et_pb_accordion_item][\/et_pb_accordion][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=”1″ module_id=”diegoibarra” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” background_color=”#dddddd” hover_enabled=”0″ global_colors_info=”{}” sticky_enabled=”0″][et_pb_row column_structure=”1_2,1_2″ disabled_on=”on|off|off” admin_label=” diegoibarra” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” collapsed=”off” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”1_2″ _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_accordion _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_accordion_item title=”EDUCACI\u00d3N SECUESTRADA: UCRA\u00cdNA” open=”on” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n A guerra non remata co son final dunha bala, un cartucho baleiro no chan, unha bandeira que se iza. As feridas abertas escriben con sangue o futuro de mill\u00f3ns de nenos e os seus efectos reverberan no tempo. O crecente ataque \u00e1s escolas, a militarizaci\u00f3n da infancia, o uso de centros docentes polos actores armados e o exilio po\u00f1en en risco unha xeraci\u00f3n perdida.<\/span><\/p>\n En Ucra\u00edna, miles de escolas soportan o peso da violencia, moitas delas danadas ou destru\u00eddas. Al\u00ed, a educaci\u00f3n leva baixo ataque desde que Rusia invadiu Ucra\u00edna por primeira vez en 2014. A invasi\u00f3n a grande escala en 2022 perturbou gravemente a educaci\u00f3n das nenas e os nenos ucra\u00ednos, que xa sufriran o peche de escolas pola covid-19.<\/span><\/p>\n En 2008, en colaboraci\u00f3n coa ONG Right to Education, pasei dous meses rastrexando como a guerra afecta a infancia en Ucra\u00edna. Cando esta se reavivou, en febreiro de 2022, decid\u00edn regresar co apoio de The New York Times, France 24 e Unicef. Desde ent\u00f3n, entre 2022 e 2023, estiven documentando os ataques \u00e1 educaci\u00f3n en distintas cidades do pa\u00eds. \u201cEducaci\u00f3n secuestrada: Ucra\u00edna\u201d \u00e9 parte dun proxecto fotogr\u00e1fico iniciado en 2012, no que documento os ataques \u00e1 educaci\u00f3n e as s\u00faas consecuencias en pa\u00edses como Paquist\u00e1n, Siria, Afganist\u00e1n, Nixeria, Nagorno Karabakh, Iraq, L\u00edbano e Colombia. <\/span><\/p>\n [\/et_pb_accordion_item][et_pb_accordion_item title=”Sobre o autor” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}” open=”off”]<\/p>\n Licenciado en Xornalismo e cun posgraduado en Fotoxornalismo, Diego Ibarra S\u00e1nchez \u00e9 un fotoxornalista aragon\u00e9s afincado no L\u00edbano desde 2014 e especializado en proxectos de longo percorrido. \u00c9 colaborador habitual de <\/span>The New York Times; <\/span><\/i>empezou a traballar con eles en Paquist\u00e1n en 2012, onde viviu durante cinco anos. Cubriu a morte de Bin Laden, as inundaci\u00f3ns de Paquist\u00e1n, a ca\u00edda do califato en Mosul, o xenocidio yazid\u00ed, a guerra de Ucra\u00edna ou o renacer do ISIS en Siria. En setembro de 2022 publicou o seu primeiro libro, <\/span>The Phoenician Collapse<\/span><\/i>, unha radiograf\u00eda persoal do descenso ao caos do L\u00edbano\u00a0<\/span><\/p>\n Desde hai m\u00e1is de dez anos traballa para mostrar como afecta a guerra \u00e1 educaci\u00f3n. Afastado da adrenalina medi\u00e1tica, busca mostrar as consecuencias da violencia, a resiliencia e o estoicismo dos protagonistas das s\u00faas historias para destacar non s\u00f3 os estragos da guerra, sen\u00f3n a superaci\u00f3n e a esperanza da supervivencia.\u00a0<\/span><\/p>\n Recibiu numerosos premios internacionais e expuxo en galer\u00edas americanas, europeas e asi\u00e1ticas.<\/span><\/p>\n Instagram<\/b>: @diego.ibarra.sanchez<\/a><\/span><\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n [\/et_pb_accordion_item][\/et_pb_accordion][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_2″ _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_heading title=”Diego Ibarra” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_heading][et_pb_image src=”https:\/\/redeacampa.org\/wp-content\/uploads\/7.REDES-SOCIAIS-ACAMPA-2024_DIEGO-IBARRA-1.jpg” alt=”7.REDES-SOCIAIS-ACAMPA-2024_DIEGO-IBARRA” title_text=”7.REDES-SOCIAIS-ACAMPA-2024_DIEGO-IBARRA” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_image][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row column_structure=”1_2,1_2″ disabled_on=”off|on|on” admin_label=” diegoibarra” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” collapsed=”off” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”1_2″ _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_heading title=”Diego Ibarra” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_heading][et_pb_image src=”https:\/\/redeacampa.org\/wp-content\/uploads\/7.REDES-SOCIAIS-ACAMPA-2024_DIEGO-IBARRA-1.jpg” alt=”7.REDES-SOCIAIS-ACAMPA-2024_DIEGO-IBARRA” title_text=”7.REDES-SOCIAIS-ACAMPA-2024_DIEGO-IBARRA” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_image][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_2″ _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_accordion _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_accordion_item title=”EDUCACI\u00d3N SECUESTRADA: UCRA\u00cdNA” open=”on” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n A guerra non remata co son final dunha bala, un cartucho baleiro no chan, unha bandeira que se iza. As feridas abertas escriben con sangue o futuro de mill\u00f3ns de nenos e os seus efectos reverberan no tempo. O crecente ataque \u00e1s escolas, a militarizaci\u00f3n da infancia, o uso de centros docentes polos actores armados e o exilio po\u00f1en en risco unha xeraci\u00f3n perdida.<\/span><\/p>\n En Ucra\u00edna, miles de escolas soportan o peso da violencia, moitas delas danadas ou destru\u00eddas. Al\u00ed, a educaci\u00f3n leva baixo ataque desde que Rusia invadiu Ucra\u00edna por primeira vez en 2014. A invasi\u00f3n a grande escala en 2022 perturbou gravemente a educaci\u00f3n das nenas e os nenos ucra\u00ednos, que xa sufriran o peche de escolas pola covid-19.<\/span><\/p>\n En 2008, en colaboraci\u00f3n coa ONG Right to Education, pasei dous meses rastrexando como a guerra afecta a infancia en Ucra\u00edna. Cando esta se reavivou, en febreiro de 2022, decid\u00edn regresar co apoio de The New York Times, France 24 e Unicef. Desde ent\u00f3n, entre 2022 e 2023, estiven documentando os ataques \u00e1 educaci\u00f3n en distintas cidades do pa\u00eds. \u201cEducaci\u00f3n secuestrada: Ucra\u00edna\u201d \u00e9 parte dun proxecto fotogr\u00e1fico iniciado en 2012, no que documento os ataques \u00e1 educaci\u00f3n e as s\u00faas consecuencias en pa\u00edses como Paquist\u00e1n, Siria, Afganist\u00e1n, Nixeria, Nagorno Karabakh, Iraq, L\u00edbano e Colombia. <\/span><\/p>\n [\/et_pb_accordion_item][et_pb_accordion_item title=”Sobre o autor” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}” open=”off”]<\/p>\n Licenciado en Xornalismo e cun posgraduado en Fotoxornalismo, Diego Ibarra S\u00e1nchez \u00e9 un fotoxornalista aragon\u00e9s afincado no L\u00edbano desde 2014 e especializado en proxectos de longo percorrido. \u00c9 colaborador habitual de <\/span>The New York Times; <\/span><\/i>empezou a traballar con eles en Paquist\u00e1n en 2012, onde viviu durante cinco anos. Cubriu a morte de Bin Laden, as inundaci\u00f3ns de Paquist\u00e1n, a ca\u00edda do califato en Mosul, o xenocidio yazid\u00ed, a guerra de Ucra\u00edna ou o renacer do ISIS en Siria. En setembro de 2022 publicou o seu primeiro libro, <\/span>The Phoenician Collapse<\/span><\/i>, unha radiograf\u00eda persoal do descenso ao caos do L\u00edbano\u00a0<\/span><\/p>\n Desde hai m\u00e1is de dez anos traballa para mostrar como afecta a guerra \u00e1 educaci\u00f3n. Afastado da adrenalina medi\u00e1tica, busca mostrar as consecuencias da violencia, a resiliencia e o estoicismo dos protagonistas das s\u00faas historias para destacar non s\u00f3 os estragos da guerra, sen\u00f3n a superaci\u00f3n e a esperanza da supervivencia.\u00a0<\/span><\/p>\n Recibiu numerosos premios internacionais e expuxo en galer\u00edas americanas, europeas e asi\u00e1ticas.<\/span><\/p>\n Instagram<\/b>: @diego.ibarra.sanchez<\/a><\/span><\/p>\n <\/p>\n [\/et_pb_accordion_item][\/et_pb_accordion][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=”1″ admin_label=”tremeau” module_id=”tremeau” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” hover_enabled=”0″ locked=”off” collapsed=”off” global_colors_info=”{}” sticky_enabled=”0″][et_pb_row column_structure=”1_2,1_2″ admin_label=”tremeau” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”1_2″ _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_heading title=”Vincent Tremeau” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_heading][et_pb_image src=”https:\/\/redeacampa.org\/wp-content\/uploads\/7.REDES-SOCIAIS-ACAMPA-2024_VINCENT-TREMEAU.jpg” alt=”7.REDES-SOCIAIS-ACAMPA-2024_VINCENT-TREMEAU” title_text=”7.REDES-SOCIAIS-ACAMPA-2024_VINCENT-TREMEAU” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_image][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_2″ _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_accordion _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_accordion_item title=”Alg\u00fan d\u00eda fareino” open=”on” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n \u201cAlg\u00fan d\u00eda fareino\u201d (\u201cOne Day I Will\u201d, ODIW) \u00e9 unha iniciativa art\u00edstica do fot\u00f3grafo Vincent Tremeau, coa que captura as aspiraci\u00f3ns da infancia e a xuventude en zonas de crise. Os nenos e nenas son fotografados coas roupas <\/span>ou os trebellos que identifican<\/span> as profesi\u00f3ns dos seus so\u00f1os, o que lles ofrece unha vent\u00e1 \u00e1s s\u00faas esperanzas malia as s\u00faas circunstancias dif\u00edciles. O proxecto, documentado en zonas devastadas por conflitos e desastres naturais, mostra a resiliencia e os desexos da infancia e a xuventude. Exhibido en todo o mundo e reco\u00f1ecido por medios prestixiosos como National Geographic e CNN, pon \u00e9nfase na forza do esp\u00edrito humano e o papel da fotograf\u00eda no fomento da empat\u00eda.<\/span><\/p>\n A iniciativa transformouse nunha organizaci\u00f3n sen fins de lucro cuxo obxectivo \u00e9 converter estes so\u00f1os en realidade. Tr\u00e1tase de apoderar estes nenos e nenas por medio da educaci\u00f3n, a formaci\u00f3n, os proxectos art\u00edsticos comunitarios e a conciencia global. Dirixida \u00e1 infancia e a xuventude afectadas por conflitos, pobreza e desastres, a organizaci\u00f3n quere proporcionar as ferramentas necesarias para lograr as s\u00faas ambici\u00f3ns. A organizaci\u00f3n mantense grazas a doaz\u00f3ns e ao apoio de asociaci\u00f3ns que se esforzan en crear un futuro mellor para os nenos e nenas que viven nas sombras da crise, a trav\u00e9s da concienciaci\u00f3n, a educaci\u00f3n e o apoio directo.<\/span><\/p>\n [\/et_pb_accordion_item][et_pb_accordion_item title=”Sobre o autor” _builder_version=”4.23.1″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}” open=”off”]<\/p>\n Fot\u00f3grafo franc\u00e9s. Licenciado en Dereito, ten realizado varias misi\u00f3ns como traballador humanitario en pa\u00edses afectados por crises. Desde 2014, Vicent Tremeau traballa como fot\u00f3grafo independente, documentando varias crises humanitarias en \u00c1frica, Asia, Medio Oriente e Am\u00e9rica Latina.<\/p>\n Instagram: @vtremeau<\/a> [\/et_pb_accordion_item][\/et_pb_accordion][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Majdi Fathi Suleiman Qraiqea naceu en Gaza. Traballa desde hai d\u00e9cadas no obxectivo de mostrar a beleza e a realidade da s\u00faa cidade natal. Na actualidade \u00e9 aut\u00f3nomo en Nurphoto, a\u00ednda que antes traballou para diversas axencias de comunicaci\u00f3n, entre elas Apollo. \u00c9 experto en realizaci\u00f3n e iluminaci\u00f3n, tam\u00e9n profesor de fotograf\u00eda. Cubriu a guerra […]<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"_et_pb_use_builder":"on","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"categories":[47],"tags":[],"class_list":["post-49912","page","type-page","status-publish","hentry","category-acampa-2024-gl"],"yoast_head":"\n
Instagram:\u00a0@majdi_fathi<\/a><\/p>\n![\"Majdi](\"https:\/\/redeacampa.org\/wp-content\/uploads\/Majdi-Fathi-fotografo-acampa-2024-240x300.jpg\")
<\/strong><\/p>\n
Instagram:\u00a0@majdi_fathi<\/a><\/p>\n<\/strong><\/p>\n
Instagram: @anapalaciosphoto<\/a>
X: @apalaciosrubio<\/a><\/p>\n![\"fot\u00f3grafo](\"https:\/\/redeacampa.org\/wp-content\/uploads\/Ana-Palacios-fotografa-Acampa-2024-240x300.jpg\")
<\/p>\n![\"fot\u00f3grafo](\"https:\/\/redeacampa.org\/wp-content\/uploads\/fotografo-Acampa-Rodrigo-Abd-2024-240x300.jpg\")
<\/p>\n<\/p>\n
<\/span>X: @martamoreiras<\/a>
<\/span><\/p>\n![\"Marta](\"https:\/\/redeacampa.org\/wp-content\/uploads\/Marta-Moreiras-fotografo-acampa-2024-240x300.jpg\")
<\/p>\n
<\/span><\/p>\n
X: @PedroArmestre\u00a0<\/a><\/p>\n![\"Pedro](\"https:\/\/redeacampa.org\/wp-content\/uploads\/Pedro-ARMESTRE-fotografo-Acampa-2024-240x300.jpg\")
<\/span><\/p>\n
X: @PedroArmestre\u00a0<\/a><\/p>\n<\/span><\/p>\n
X: @BrunoThevenin<\/a><\/p>\n![\"Bruno](\"https:\/\/redeacampa.org\/wp-content\/uploads\/Bruno-Thevenin-fotografo-Acampa-2024-240x300.jpg\")
<\/span><\/p>\n![\"Diego](\"https:\/\/redeacampa.org\/wp-content\/uploads\/Diego-Ibarra-Sanchez-fotografo-Acampa-2024-240x300.jpg\")
<\/span><\/p>\n<\/span><\/p>\n
X: @VincentTremeau<\/a><\/span><\/p>\n![\"Vincent](\"https:\/\/redeacampa.org\/wp-content\/uploads\/Vincent-Tremeau-fotografo-Acampa-2024-240x300.jpg\")
<\/p>\n